Często w bajkach lub powieściach występuje ojciec, którego można podziwiać, który pomaga, wspiera i szanuje granice swojego dziecka. Jego współdziałanie z żoną, czyli z matką dziecka, przekazuje konstruktywny scenariusz interakcji damsko-męskich. A potem, gdy ojciec się starzeje, stopniowo opuszcza scenę i pozostaje w głębi duszy dziecka ideałem – przykładem, na którym dziecko może się oprzeć.

Tak jest w bajce, ale w prawdziwym życiu może być inaczej, nie do końca przyjemnie.
Ojciec jest kanałem kwantowym, który prowadzi nas do sukcesu, więc od tego, jakie mamy relacje z ojcem, zależy nasz sukces społeczny. Rodzimy się z programami, które określają naszą relację z ojcem lub matką, a zrozumienie mechanizmów, które prowadzą nas do otwarcia lub zablokowania kanału „relacji z ojcem” lub „relacji z matką”, pomaga rozładować napięcie, nie tylko psychicznie. Pomaga też zrestrukturyzować strategię naszych relacji ze światem. Wydobywając energię z tego związku, możemy sprawić, że będzie on działał w innych obszarach.

Jeśli odblokujemy kanał matki, otwieramy się na prawdziwe uczucia. Jeśli odblokujemy kanał ojca, otwieramy się na osobisty sukces i wzmacniamy relacje społeczne.

Kiedy wchodzimy w życie, niesiemy w sobie pewne programy i to w mocy naszej Duszy leży zmiana tych programów lub pogłębienie ich.



Scenariusz – Mój Niebezpieczny Ojciec.

Dusza rodzi się w nowym ciele i pamięta, że w przeszłości jej ojciec był gwałtownym człowiekiem, porywczym w gniewie, domowym tyranem. A to oznacza, że taka Dusza rodzi się ze uczuciowym polem niepewności co do przyszłości. Dusza (to organ czuciowy) rodzi się z myślą, że w każdej chwili może wszystko stracić, że świat jest zawodny i przerażający. W Duszy mieszka program, że świat ją zdradził. Jeśli człowiek nie będzie pracował z tym wbudowanym doświadczeniem, będzie ono nieustannie przypominać o sobie w miarę dorastania człowieka. Gdy człowiek pójdzie do szkoły, doświadczy drwin ze strony uczniów lub nauczycieli, a później szef potraktuje go pogardliwie. Takiej osobie możemy radzić, że czas wystawić granice, ale jak ma to zrobić, jeśli uczuciowa część jej witalności nie ma takiej możliwości?  Jedyną reakcją obronną jest schowanie się – schowanie głowy w ramionach i oczekiwanie na cios.
Wpływ uczuć na nasze zachowanie jest ogromny, więc zawsze traktujmy swoją Duszę jak ogromny organ, który tworzy pole uczuć, które wpływa na nasz wygląd, na zachowanie i które determinuje nasze działania w przestrzeni zewnętrznej. Chcesz stać się szczęśliwy i odnieść sukces, wszystko wewnątrz błaga cię, abyś poszedł w kierunku otwarcia się, ale nawykowe zachowanie, które tworzy umysł mówi: „nie możesz tam iść„. Tak długo, jak długo uczucia nie będą przeżywane, uświadomione i przekształcone, chroniące nas Pole Mentalne nie pozwoli nam pójść tam, dokąd chcemy.

Na terapii możemy to zmienić. Na początku polecam pracę diagnostyczną w formie kompozytu: „Ja i mój ojciec”. Następnie dochodzi cykl sesji terapeutycznych, które pomagają odzyskać energię.

Scenariusz – Mój Nieobecny Ojciec i Dominująca Matka.

Jeśli kobieta rodzi się z takim nastawieniem, to zmaga się ze światem, nieustannie odbierając jego wskazówki jako coś, z czym trzeba walczyć. Nie umie być cierpliwa, nie umie czekać a przerwy w życiu postrzega jako osobistą porażkę. Jeśli mężczyzna stał nisko w hierarchii, to u kobiety rodzi się scenariusz rywalizacji. Kobieta będzie nieustannie szukała coraz bardziej trudnego przeciwnika, którym może być przełożony, a nawet organy administracyjne. Jeśli chłopiec rodzi się z takim scenariuszem, zawsze będzie dewaluował swoje sukcesy. Jest w nim program: „wszystko, co robię, jest niepotrzebne„. Będzie dużo zarabiał, będzie miał osiągnięcia, będzie mistrzem w swoim fachu, ale wszystko to według niego będzie „niepotrzebne”. Ciągle będzie istniała potrzeba udowadniania światu swojej wypłacalności, szukania w czyichś oczach szacunku i uznania.  To może szybko pozbawić go energii, znudzi się wszystkim i nie znajdzie siły na realizację kolejnych programów.

Na terapii można naprawić relacje z ojcem poprzez metaforyczne dialogi, poprzez grę transformacyjną. Można zmienić karmiczny scenariusz i w ten sposób uwolnić ojca z więzienia swojego wewnętrznego świata. Dajemy wtedy i sobie, i jemu możliwość prawidłowego realizowania się w świecie zewnętrznym, osiągając równowagę.

Scenariusz – Mój Idealny Ojciec i Nieobecna Matka.

Jeśli dziecko urodziło się z takim programem, może przepracować swoją uczuciową stronę poprzez narcystyczną matkę. Świat wewnętrzny, który nie otworzył się na stronę uczuciową, będzie nieustannie błagał prawdziwą matkę o uczucia.  W przeszłości matka mogła być bojaźliwa, mogła umrzeć, mogła być chorowita, słaba. Ojciec został wyidealizowany.
Teraz uczuciowa strona może chcieć wydostać się spod gruzów swoich programów i będzie rozgrywać swoje uczuciowe scenariusze za pośrednictwem władczej lub narcystycznej matki. Jeśli obraz ojca był odbierany bezkrytycznie, to aby odnaleźć równowagę, trzeba teraz nawiązać właściwą relację z prawdziwym ojcem, przejść na stronę samorealizacji w społeczeństwie, by móc znaleźć w społeczeństwie tych ludzi, którzy będą ciepli i wyrozumiali. Trzeba znaleźć ludzi, którzy będą prawdziwymi przyjaciółmi i podobnie myślącymi ludźmi.
Czasami nasza psychika staje się tak bardzo lojalna wobec ojca, że nie zauważamy, jak może wyglądać świat w rzeczywistości, a wtedy patrzymy na świat przez różowe okulary, które zawsze rozbijają się o nasze wnętrze.



To wszystko są przykłady scenariuszy, które mogą się zamanifestować, tworząc pole uczuć i napięć. Uczucia nie są widoczne, ale ich wpływ na nas jest bardzo silny. Uczucia mogą powstrzymać nas od podążania tam, dokąd chcemy iść, ponieważ są zamrożone.
Podałam tylko kilka przykładów, jak zamrożone uczucia mogą się rozwijać w świecie zewnętrznym i w jakich sytuacjach może dojść do ran w sercu. Istnieje wiele innych scenariuszy i karmicznych uwikłań. Na terapii z sukcesem, z określeniem siebie w społeczeństwie, z nastawieniem do pieniędzy, z samorealizacją, z Jaźnią poruszany jest zawsze temat rodziców. Opracowuję kompozyt „Ja i Rodzic”, a wtedy można poprzez gry transformacyjne lub terapie, na nowo przeżywać i rekonstruować harmonijne relacje. Uwalniane są uczucia i tworzy się nowy przepływ, który prowadzi do nowych rezultatów. Widać wtedy, jak człowiek podnosi głowę, prostuje plecy, na jego twarzy pojawia się uśmiech i jak pojawia się w jego oczach wiara, że może stać się inny. Pracujemy poprzez projekcje, a każdy obraz jest spójny i realistyczny.

Podczas terapii przepracowujemy system stereotypów i przekonań, z jakimi dana osoba urodziła się na Ziemi, a dodatkowo wzmacniamy relacje w rodzinie. Aby przywrócić równowagę, trzeba częściej wracać do starych scenariuszy i przerabiać je, odbudowywać, kształtować na nowo. Analizy pomagają w dokładnym zdiagnozowaniu scenariuszy a terapia leczy te scenariusze, znajdując wszystkim kształtom w Duszy ich prawidłowe miejsce. Gry Transformacyjne, które można przejść, są przede wszystkim terapeutyczne. Nie ma nic bardziej satysfakcjonującego, niż zagranie w spersonalizowaną grę, która uwalnia nasz potencjał, omija wszystkie nasze mechanizmy obronne i pokazuje, co należy w swoim życiu zmienić.
Aby w naszym życiu pojawił się sukces, abyśmy mogli zbudować właściwą relację z partnerem, abyśmy znaleźli spokojne miejsce w życiu, musimy pozwolić sobie na zmiany. Terapia jest miejscem, w którym możemy uczyć się myśleć inaczej.

Emma Lange blog

Emma Lange – portfolio

kontakt@emma-lange.pl

Brain-Art Centrum
W pracy wykorzystuję algorytmy, które opracowałam za pomocą mych autorskich metod. Wykorzystuję w nich moje doświadczenia, jako psychologa i terapeuty.
Algorytmy są objęte prawami autorskimi, na które mam wyłączność. Metody te nie są stosowane poza moim gabinetem.

Emma Lange
psycholog, terapeuta, homeopata

Dodaj opinię

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.